Dertig jaar lang woonde ik in Den Haag, waar ik het strand beschouwde als het verlengde van mijn achtertuin.
Tien jaar woonde ik daarna in Amerongen. Wandelingen door het dorp begonnen vaak bij de Zandvoort, een straat waar de huizen niet te koop zijn vanwege de lange wachtlijsten. Iedereen wil er wel wonen. De achtertuinen kijken uit over het prachtige landschap dat reikt tot aan de Rijn.
Niet ver van de vorige plek ving ik deze indrukwekkende wolkenlucht met Jakobsladder.
Sneeuw
Dit tafereeltje bij ’t Huchtje in Amerongen raakte me, deed me ergens aan denken … nostalgie … ik kwam er niet op. Tot ik in Hattem het Anton Pieck museum bezocht.
Toen ik van Amerongen naar Vught verhuisde verwachtte ik niet meer zo dicht bij huis als in Amerongen zulke mooie wandelingen te kunnen maken. Dat pakte heel anders uit. De Vughtse hei biedt zeker net zulke mooi beelden als het Amerongse bos.
Het dorp ook trouwens.
Onze achtertuin in Vught.
Franse deuren
Tijdens onze reis door Frankrijk in 2026 fotografeerde ik allerlei deuren. Enige voorwaarde was dat er een huisnummer zichtbaar was.
12
Maison en Camembert
45
1 bis
De Fransen kunnen zo heerlijk losgaan bij het versieren van hun huizen, hun straten, hun brugleuningen.